تبلیغات
ژنرال زاهدان - سخنی با مجموعه‌های سیاسی و امنیتی
 
درباره وبلاگ




مدیر وبلاگ : ژنرال
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
ژنرال زاهدان
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
چهارشنبه 7 آبان 1393 :: نویسنده : ژنرال

نگارنده سطور یقیناً به اندازه شما از تئوری‌های و نظریات پیچیده امنیتی و سیاسی آگاه نیست اما برخی از اولیات آن را می‌فهمد.

رفلکس زانو یکی از مجموعه رفلکس‌هایی است که در صورت صحت سیستم عصبی بدن بروز می‌کند؛ ضربه ناگهانی به تاندون کشکک، باعث می‌شود عضله چهار سر ران بدون اراده شخص به ناگهان منقبض شده و زانو صاف و مستقیم گردد. اگر این‌گونه نشود مطمئناً یک جای سیستم عصبی ایراد دارد.


عدم موقعیت مناسب پزشک در هنگام رفلکس زانو patellar reflex

مدتی است که یک آدم‌کشی سیستماتیک در جنوب‌شرق به راه افتاده است که عمدتاً از یک قوم و مذهب خاص هدف قرار می‌گیرند و حذف فیزیکی می‌شوند. این انتظار که هیچ واکنشی در سطح جامعه شکل نگیرد، نه تنها انتظاری نابجا بلکه غیرعقلانی است. اصولاً عدم واکنش به چنین جنایاتی نشان از مریضی آن اجتماع دارد.

اگر سیاسیون به مردمی که به جنایات اخیر معترض هستند بگویند اینها به دنبال طرح مباحث قومی- مذهبی هستند، خیلی نمی‌شود به آنها خرده گرفت چون از یک سو به اعتقاد بسیاری، عملکرد آنها در بروز شرایط فعلی بی‌تأثیر نبوده است و از سوی دیگر معمولاً سیاسیون، فقط امروز را می‌بینند.  اما از دستگاه‌های امنیتی انتظار است تا با دردهای اجتماع ریشه‌ای برخورد کنند. "درد" در مفاهیم پزشکی از تظاهرات مهم بالینی برای تشخیص امراض به شمار می‌رود. اگر صرفاً با مُسَکن بخواهیم درد را التیام ببخشیم، زمانی به ریشه‌ی مرض پی خواهیم برد که بخشی از بدن از کار افتاده باشد.

 خیلی راحت می‌شود با عناوین "تندروهای قومی که به دنبال منافع شخصی یا قومی هستند" دهان معترضین امروز جلوی استانداری را بست و آنها را منزوی کرد اما باید بدانیم اعتراض‌های این چند روز اخیر، واکنش‌هایی طبیعی در برابر جنایت‌هایی بوده که طی ماه‌های گذشته و حتی سنوات قبل اتفاق افتاده است و برخی از مسئولین از یک تسلیت خشک و خالی هم دریغ کرده‌اند .

یک کودک لال را در نظر بگیرید که می‌خواهد دردش را بگوید، جز با حرکات فیزیکی و درآوردن صداهای نامفهوم چه کار می‌تواند بکند؟ صدایش که به جایی نمی‌رسد. آیا می‌توان گفت که او دیوانه است؟ آیا می‌شود گفت او نمی‌فهمد؟

 قیچی حذف، دو تیغه دارد، حذف فیزیکی و حذف اجتماعی؛ و متأسفانه امروز بخش بزرگی از جامعه احساس می‌کند که خواسته یا ناخواسته در میان این قیچی گرفتار شده، اگر هیچ واکنشی نشان ندهد یعنی مرده است.





نوع مطلب : سیاسی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.